بی سکون یم تمامه شپه ورته بهر ولاړه یې ستا د باران سره او دومره مېنه بی سکون یم د ورځي سل ځله آینه کې ګورې اله د ځان سره او دومره مېنه که د لږو خلکو خوښ نه یو صاحبه خو د ډیرو خلکو زړونو کې اوسیږو ستا یادونه یادوم چی تنها شم بس وړی سلګۍ وهمه چی تنها شم بی سکون یم په ظاهر د نوم نه اخلمه چاته خو تصویر دی ښکلومه چی تنها شم