د عشق په رنز ډېر تریخ حقیقت دا دی چې: هر شخص د یو څه مودې له تېرېدو وروسته، درڅخه بېزاره کیږي. یوازې دوه ګوتې سره یو ځای کول کافي وو… نن که څه هم خلک یو بل ته غاړې ورکوي، خو زړونه یې له ریا او منافقت ډک دي کله مې دې حد ته را ورسوي چې هیڅ بیان د هغه حال نشمه له ډیره درده کړم خاموشه چیغې د اوښکو ډنډ د زړه دننه جوړ کم او داسې ووایم په وچه مرۍ نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه