نړیږی نور یو وخت و چې ژوند دومر ه خوږ، بډای او له خ وشالیو ډک و ، لکه یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښکلا، لا هم ستا پ ه زړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژور وګوره ، بیا به یې ومومې. زه چې غلی ومه دا راته لګیا وي چې تیاره شي نو چ وپتیا راته لګیا وي ورځ مې تیره شي په دغه اندیښنه کې چې د شپې به دې غم بیا راته لګیا وي ټکسي کې ناست وم، ډری ور کیس ه کوله چې خپ کار کې خوشاله یم نه د چ ا امر شته نه د چا غږ؛ ما ویل استاده ښي طرف ته تاو شه.