ډیر یمه نا توانه یو وخت و چې ژوند دومر ه خوږ، بډای او ل ه خوشالیو ډک و، ل که یو ښکلی خوب. دا خوږوالی، دا ښکلا، لا هم ستا په زړه کې ژوندی ده؛ یوازې لږ ژور وګوره، بیا به یې ومومې. حقیقت دا دی چې، ژوند د ډیرې کمې فیصدۍ په امکان روان دی او زه غواړم خپلو هیلو ته سل فیصده ورسېږم. زه چې غلی ومه دا راته لګیا وي چې تیاره شي نو چ وپتیا راته لګیا وي ورځ مې تیره شي پ ه دغه اندیښنه کې چې د شپې به دې غم بیا راته لګیا وي