سینه کی مو یاربه زه لاروی د څومره لویو لارو. خو اوس وړه کو څه کې ستړی یمه سوالونه کوې، ویې کړه خو څوک یې قبلوي ژړا کوې نو وه ب دبخته! چاته یې کوې که ژاړې نو د کوم حُسین د مړي سرته ژاړې که ویر کوې نو کومې کربلا ته یې کوې که زه هوا وای، او څپه څپه وای تا پسې تلمه او بيا نه راتلمه لړمون مې تورو بنگو خوړين کړ هېره مې نه شوې د قران په آياتونه انديښنو دنګ غرونه اوبه کړل سلام دې ماته وي په پښو ولاړه يمه