د طالب قدم ورځه، ورځه تر غرونو واوړه موږ د کم اصلو خلکو نۀ کړو ارمانونه اندیښنې خو مې څه زېړې څڼې نه دي چې یې واړومه شاته یا یې پرې کړم د طالب قدم هر ماښام د بېوسۍ ستړې زانګو کې په ورو، ورو خپلې وړې هیلې ویدې کړم چې ورور دې نه وي زور دې نه وي چې مور دې نه وي کو ر به لوټې لوټې وینه