ورځه، ورځه تر غرونو واوړه موږ د کم اصلو خلکو نۀ کړو ارمانونه! پروند می لالی خاورو کی پټ سو ویې ویل، بې له ما به ژوند څنګه تېر کړې!؟ پروند می لالی خاورو کی پټ سو ورته مې کړه چې: پروند می لالی خاورو کی پټ سو اوس دې کیسه کې نۀ یم یاره که د قدم خاورې دې زر شي نۀ یې وړمه بیا یې وویل زما د مجلس ارمان به درځي؟ ومې ویل: ورځ کې به درس وایمه ګلې د شپې به کړمه د یارانو مجلسونه نن یې بیا ویلي وو چې اوس هم نۀ درته یادېږم؟