وو خادم د طریقت لکه، چې بیا نه شي زما، هغه بدلې سترګې چرته دي، چرته دي دنیا ،هغه بدلې سترګې!؟ زه هر ماښام کومه غوړپ د زهرو مړ نه شومه زما یادېږي هر سبا، هغه بدلې سترګې زما د زړه د پرهر څړیکې حس کولی نه شي وي به اوس ډنډې له خندا ، هغه بدلې سترګې اوس، چې د شعر او شاعرۍ په دایرې راڅرخي خدای دومره ک ړې دي رسوا ، هغه بدلې سترګې دا څومره ډېره بې خوندي ده، چې ګل هم مړاوی شؤ سرې خو یې م ه کړې په ژړا ، هغه بدلې سترګې