كلمات ستا خبری شکری
ستا خبری شکری
هر څه روان وو ت
ر خپل حده پورې
په تیره ورځ
به پښیمانه نه وو
دومره نا توانه
او بې ځانه نه وو
دنیا په لاس ک
ې را نیولی شو خو
بیا مو هم زړه تن
ګون را کم نشولو
د ژوند له د
ومره امکاناتو سره
چیرته ارام
له مونږه غم نشولو
منم چې ژوند د زغ
م په زور کیږي خو
ځینې وخت ستړ
ی شي له ژونده سړی
کله مې دې
حد ته را ورسوي
چې هیڅ بیان
د هغه حال نشمه
له ډیره درده ک
ړم خاموشه چیغې
د اوښکو ډنډ
د زړه دننه جوړ کم
او داسې
ووایم په وچه مرۍ
نور به له ستړ
و هیلو لاس واخلمه
نور به له ستړ
و هیلو لاس واخلمه!