قرار می نسته بی قرار یم کنډوونه مې د غرونو ځکه خوښ دي چې شپانهٔ ور باندې او ړي او را اوړي څهٔ مزه کا د سپر لي هوا پهٔ دښتو چې واښهٔ ور باندې او ړي او را اوړي ستا د شونډو د انګار د بڼو سیخ کې زما زړهٔ ور باندې او ړي او را اوړي پهٔ سپین مخ دې د ځو انۍ نسیم لګیږي تور ویښتهٔ ور باندې او ړي او را اوړي د زړهٔ تخت مې یو مفتون باندې پېرزو دی نور دې نهٔ ور باندې او ړي او را اوړي