دچاه په یادکی د چا د زړه نه څوک خبر دی د تشې خولې خندا خو هر سړی کوینه دومره زما کیسه کې نه یې په زړه ټګمنه زه د ډیر ښه پیژنمه اوبه د هر ګودر خوږې دې جانانه ستا لپاره کوز ګودر ته ځمه انانه مخ دی دومره سپین دی د کندهاری روپو په شان رڼا کوین پیغور مې خپل لالي ته ورکړ که ته يې اوس مې خپله کړه مئینه د لالي کور راته دوزخ شو..! په ما یې بله بنه وکړه غرقه شومه چې د حسن مثال نه لري جهان کې له ښايست نه پوره پيغلې پښتنې دي