د الله فضل پۀ خولګۍ هېڅ ویلی نۀ شم پټ پۀ اشنا پسې رنځور لۀ غمه یمه چې په ژوند مې ګرځوله لمن داغ داغ څه پروا که مې نصیب شی کفن داغ داغ په مرګ دې نه مري جانان خوږ دی په رنځ دې پریوځي چې پوښتنې له یې ورځمه او تصویر د یار پکې ښکاره سي د تصور ښیښه چ ې زړه ته ونیسمه زما په حق کافره یاره! د بزرګۍ کيسي دي واورم وخاندمه د بیوسۍ مې داسې حال ده لکه یتیم چې ګاونډي ته پاتي شینه