ستا حماري سترګې مې ولې دې بله ډېوه مړه کړه په سود مئينه تېل به ما راوړي وونه نن مې د یار د اوبو وار دی په اوږو زلفې زنګوم په پولو ځمه نن مې د یار د اوبو وار دی لکه کوتره ورخ په ورخ ورسره ځمه د بل په غېږ کې لالی وینم سر په زنګون کړم خپل نصیب ته وژاړمه څوک د پرې شوي پاڼ په څنډه څوک د تقدير کرښو ته شپې سبا کوينه