جار ده طالبی ږوند ته مې یو ځل بیا په خوب کې ولیدلې، او دا ځل مې لا په مینه، ټینګه غېږ کې ونیولې… ځکه پوهېدم چې، که راویښ شم، ته به لکه د سیورې له ما لاړه شې، او بیا به دې یوازې یادونه پاتې وي زه چې غلی ومه دا راته لګیا وي چې تیاره شي نو چوپتیا راته لګیا وي ورځ مې تیره شي په دغه اندیښنه کې چې د شپې به دې غم بیا راته لګیا وي