سترګی غلی ږاړی چی بې مطلبه دی څوک یار وی خاوري د پښو یې ښکلو ه بزرګ به وینه زه د هغه چا قربان ي شوم، چې وی ې ویل "هیڅک له به دې تنها پرینږدم" خو هغه لومړی څوک و، چې له ما پرته لاړ. دا غټ درد نه دی چې یو څوک تا پرېږدي؛ بلکې غټ درد دا دی چې ته د هغه چا لپاره خپل ځان هېر کړې، چې ته یې هېڅ کله د خپل ځا ن لپاره مهم نه وې.