د غمونو باران زړګى دې ډک له مينــې نه دى مٸين خو ټولې شپــې شوګيرې تېراوينه. ی ده پشتو رواجه ورک شی* *نازګی انجونی په بدی کی ورکوینه* ارمان دټول عمربه می پوره سی کمی دیارشنډی نصیب سوی نیمه شپه کی زما ده ننه زړګي غوڅ دی د بې وسی خندا له هر چا سره کړمه. چې نيمه شپه شي ډيوه مړه شي يار راپه ياد شي زړۀ مې خوب ته نۀ پرېږدينه د ځنګیدلو سترګو یاره په ما بربادي ورځي ستا د لاسه دینه ماپه پيسو اخيستي ندي اوداغټي سترګي ماته خداي راکړي دينه