كلمات د زړه سره
د زړه سره
د انسانیت قاتله، تا ته وایم ستا لپاره
زهٔ یو مقتل او قبر
ستان یمه ما وپېژنه
یو د حالاتو تریخ دو
ران لېونی کړی یمه
بل د یو چا ستړي هج
ران لېونی کړی یمه
د جنازو او د ودون
و پکې فرق نه کېږي
مفتونه ګران افغان
ستان لېونی کړی یمه
شعر د دهٔ داسې ملګری شو
چې هره خبره یې پهٔ
غوږ کې ور ته کولای شوای،
چې یې سترګې لهٔ
ناپایانه شوګیرو ډکې
شوې هم، شع
ر پکې ځایدهٔ، دومره
یې ویلی شوای چې:
د کال شوګیر یم، لږ م
ې خوب ته پرېږده
دلګیر، دلګیر یم لږ م
ې خوب ته پرېږده
وخته څهٔ وخت
خو زهیریږه پر ما
ډېر زیات زهیر یم لږ م
ې خوب ته پرېږده
زهٔ خو دې هسې
هم د زلفو دام کې
اشنا اسیر یم لږ م
ې خوب ته پرېږده