په ږړا می دواړی سترګی د غمازانو به څه زور وي د لالي خپله خوښه نده نراځینه هغه به راشی خو یو څوک به ورته داسي وايي ناوخته راغلې جنازه د لیونۍ شوې ده جانان مي ستور ى د اسمان دى نه ورختى شم نه می زړه صبر كوینه حسن دیوڅه وخت تماشه ده وفا دټول عمرکیسه د په ځوانی مه نازیږه ګرانه ځوانی دژمي مازدیګر دی تیر به سینه چې چیرته ځې واک مې درکړی د تورو خاورو واک مې زړه نه درکوینه