بیرته راونه ګرځی لالیه مه ځه رانه واوره داستاپه تلوبه ز ماساه وتلی وینه مرګه لاڅه انتظاریی زه می جانان پرنیمه لارپرایښی یمه دسپینو سپینو یارې مه کړي سپین دی په سپین کفن کی تور لحد ته وړینه نور خو په مینه محبت ب اندې زه نه پوهېږم؛ که ګرانښت جرم شي په ت ا به جهنم ته ځمه ښه ده چې دواړه پښتانه یو زما لوپټه او ستا ببر ببر بریتونه آواز یې اورم کتې نشم په ښاپېرو مې سرو کار دی و به مرمه