ده زړګی درده په ميلمنو دې ډزې وشه تر نيمې شپې پورې يواځې ناسته يمه ده زړګی درده بې وسي توره وي که سپينه لالی مې ځي زه په کنډو ولاړه يمه ده زړګی درده چې پښتانه پېغله ودیـږي په هر ارمان یې چړې غبرګې غبرګې ځینه ده زړګی درده رب دې زما په شان مئین کړه چې کبرجن ځان تۀ دې فکر شي مئینه