ایس توته کیمه کیسه وکه د لالي کور راته دوزخ شو په ما یې بله بنه وکړه غرقه شوم چ د حسن مثال نه لري جهان کې له ښايست نه پوره پيغلې پښتنې دي زلفی می ټینګی لاس کی نیسه د بد نصیبو یاری تل ده لاسه ځینه ته خانده خانده ستا مزې دي ما دې ازل برخې سپېرې راغلي دينه په تا مې غم کله پیرزو ده بی غمه یاره ښیرې خپل ځانته کومه ته به مې کله کله ياد کړې زه دې په زړه پورې ګنډلی ګرځومه ټیکري مې نښه د پښتو ده که سر مې ځي ټیکري به نه لري کومه