یوی اختر او پسرلی د پوهو سترګو مې تا لوست و نه كړ ما له په خوله چل د اظهار نه راځي یوی اختر او پسرلی د لېونو هوښياري هم ومنه په مېرو ګرځي، خو په ښار نه راځي یوی اختر او پسرلی د فن د خرڅ هنر مو زده نه كړلو د دغې ګټې كاروبار نه راځي یوی اختر او پسرلی ګران د زړګي زخم په څه وګنډي چې يې په لاس د زلفو تار نه راځي