وختونه سړی وږنی په تا خوشحاله ورځې راغلې ځکه دې زۀ له خیاله ووتم مئینه خبر مي کله کله اخله تورو ټوپکو ته مې مخ دی مړ به شمه اشنا پوښتنې ته مې راشه ستا د هجران په تبه پرو ت يم مړ به شمه د ډېر کوشش او د همت باوجود د خندا عمر په شا نه راګرځي چرته که ژوند و با قي وبه شي خو د وصال شپه په ژړا نه راګرځي عدتونه د نامر د خو به کوي زړه د غوښې دى نو د رد خو به کوي په خاورينه زمکه ګرځې پري ذاتې چې قدم راکاږې ګرد خو به کوي