ای د کونینو خوږ پیشوا رځ شپه شي، شپه ورځ ، یوه درنه خاموشي مې پ ه زړه را خوره شوې، هېڅ نه پوهیږم. کله کله دا سې احساس کوم چې په یو ژور خوب وید ه یم او دا هر څه یو خوب دی او د ژون د حقیقي کیفیت له منځه لاړ د ډېر تریخ حقیقت دا دی چې: هر شخص د یو څه مودې له تېرېدو وروسته، درڅخه بېزاره کیږي.