اخ زړګیه ه راته وایي ته په ژ وند څه کوې ستا نه خو هغه خلکو لا س واخیستهٔ تا چې په کومو خلک و ملا تړله ستا نه د هر سړي مطل ب پوره شو اوس تاته څوک هم ضرورت نه لري اوس تا سره څو ک محبت نه لري «ملا صیب، ته تل بوخ ت او ستړی یې، ولې دو مره زحمت باسې» ملا صیب موسک شو او ویې ویل: «یو وخت ژوند دومره ر ا تنګ کړم چې د خپلوانو مرستې ته مې اړتیا شوه، خو د حیرانۍ ځای وو… هر یو دومره مصروف و، لک ه زه چې اوس یم!