که دالمر دی که سفوږمی چې د تاوه ده د څو رنګه ټوټو پهٔ لوپټه کې دومره ډېر زیات شي خپګان کله، کله چې پهٔ ما تنګ شي جهان کله، کله مدام سمسور نهٔ وي ګ لزار د ژوندون ور ته را دروم ي خزان کله، کله ور سره للمه شي د زړهٔ زرغونه ښهٔ وي د اوښک و یاران کله کله افسوس چې وړاندې وا ی وروستیه عقله کومه دغه ار مان، کله، کله ښار مې خوښ نه دی واړهٔ پکې ورکېږي کلیوال لکه ړاندهٔ پکې ورکېږي دا خواږهٔ یاران دې خ دای مالداره نه کا چې مالداره شي خو اږهٔ پکې ورکېږي