دا دجانان کلی نن مې هغه سړی مړ کړو چې یو بت د بې پښتو ؤ یوې مینې ته کوز سترګی خپلې ژبې ته بې پته خوږې مور ته ملامته زما پاکه او سېېڅلې مقدسه مینه تاته ای ای هسې مسخره وه، ته په بل سړي ډاډه وې کاشکې پوی ومه جانانه له اوله خو افسوس چې دغه هرڅه ډرامه وه، ته په بل سړي ډاډه وې