د مینی راز رټولو لوی غم مې همدا وو، چې وطن څنګه شو؟ زه د کابل په شانې ومه ، تندرستي مې نه وه ما د انسان پ ه لاس جوړ شوي خد ایان نه منل هم مسلما ن نه وم او هم بت پرست ي مې نه وه ما په هرڅه کې غفلت کړی د ی خو ستا مینه کې خدای هم ګواه دی چې غافل نه وم سست ي مې نه وه چې کله ستا سترګو را هست ک ړمه نیستي مې لاړه تر هغې پورې چې ته ولاړ لې، نیست ي مې نه وه خدای که مې جام، ساقي، شرا ب او میخانه پېژندل ساده ګودر وم، په دا رنګ م ی پرستي مې نه وه