د ټول امت سالاره پخوا به د ملګرتیا لپاره، یوازې دوه ګوتې سره یو ځای کول کافي وو… نن که څه هم خلک یو بل ته غاړې ورکوي، خو زړونه یې له ریا ا منافقت ډک دي ځینې وخت ستړی شي له ژونده سړی کله مې دې حد ته را ورسوي چې هیڅ بیان د هغه حال نشمه له ډیره درده کړم خاموشه چیغې د اوښکو ډنډ د زړه دننه جوړ کم او داسې ووایم په وچه مرۍ نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه نور به له ستړو هیلو لاس واخلمه