ستا تصویر ته می ږړلی زړګۍ مي یو وو چي تایوړه تشي پنجري په سینه څله ګرځوومه. لالیه مه ځه رانه واوره داستاپه تلوبه زماساه وتلی وینه مرګه لاڅه انتظاریی زه می جانان پرنیمه لارپرایښی یمه دسپینو سپینو یارې مه کړي سپین دی په سپین کفن نور خو په مینه محبت باندې زه نه پوهېږم؛ که ګرانښت جرم شي په تا به جهنم ته ځمه کی تور لحد ته وړینه