نه می هیریږی زړګۍ مي یو وو چي تایوړه تشي پنجري په سینه څله ګرځوومه لالیه مه ځه رانه واوره داستاپه تلوبه زم اساه وتلی وینه مرګه لاڅه انتظاریی زه می جانان پرنیمه لارپرایښی یمه دسپینو سپین و یارې مه کړي سپین دی په سپین کفن ک ی تور لحد ته وړینه نور خو په مینه محبت باندې زه نه پوهېږم؛ که ګرانښت جرم شي پ ه تا به جهنم ته ځمه