غم لری درد لری په خپل زنګون به دې حلال کړم. د بــل یـارۍ تـه بـه دې پرېنږدم لالیه لار مې په ژ وند وهلی نه یم سپېرۀ نص یب مې په مخ هره ورځ وهینه اوس مې د زړ ۀ رضاګۍ نشته لالی دې لارې بدلوي چې هر خوا ځینه عمر د سپي راباندې تېر شو سوال او ځواب به د س ړي رانه کوینه دیواله ټ ینګه تکیه راکړه زۀ د بې ننګو له تکیو لویدلی یمه