هم کو پښیماني راځي ارمان هم راځي ته هم راشه وریځې راغلي دي باران هم راځي ته هم راشه «روح مې دومره ستړی دی، که ته مې وپوښتې هم کو نو له خولې به مې څه ځواب راووځي یا نه زه په تم ځای کې هر لورې ګورم، هر یوې چوکۍ باندې ناستو خلکو ته ګورم.. او داسې احساسوم، لکه له لرې چې زما په ننداره ېې، زما له بې وسۍ خوند اخلې، او ځان رانه پټوې.