زړونه ماتیدل دنتکئ لال به پري خيرات کړم که مي لالي په دښمن مات کړل سنګرونه د کبرجنو خلکو زور دی. زما بڼو کي اوښکې ډنډ ولاړې دینه که د زړګې رضا دی نه وي زه دی په زور تیښتې ته نه مجبورومه. وړکيه مئین يي که غريب يي توري جامي دي هميشه په غاړه وينه په غټو سترګو دی مین شوم زكه مې غټي غټي اوښكي په مخ ځینه