مخ می کړه راپټ دا تورو زلفو تار دې راڪه چې پرې پیوند ڪړم دا خوږمن زړګي زخمونه سپینه خوله حلقه پیکی باړخویه سپین شاخه میسری ځواني مې لاړه، راشه زر کړه زلیخا نه یمه چې بیا به پېغله شمه په یارانې منکر ته وایه یارې دي نکړي خو پښتو دي نپریږدینه چیرته عاشق سړی ولاړ دی ساړه ساړه اسویلی كړی باد یی راوړینه