د غم ډکه صحنه په ځوانی مه نازیږه ګرانه ځوانی دژمي مازدی ګر دی تیر به سینه حسن دیوڅه وخت تماشه ده وفا دټول عمرکیسه ده جانان مي ستو رى د اسمان دى نه ورختى شم نه م ی زړه صبر كوینه هغه به راشی خو یو څوک به ورته داسي وايي ناوخته راغلې جنازه د لیونۍ شوې ده