دا زړه می زړګیه صبر وظیفه کړه د دریابونو ماهیان غاړې ته راځينه دا زړه می د سترګو کاټي مې خوږیږي بېګا مې ستا لۀ غمه ډېر ژړلي دینه دا زړه می درد مو لاړ شه لکه ګوتو نه ټقونه هغه ټولې لارې دۀ سره قدم کړه چې لۀ ماسره یې پاتي ارمانونه زما پلونه هسې هم پکې ورانېږي زۀ به پرېدمه دا لارې،سرکونه پۀ اخیرت یې لۀ رب غواړم چې نۀ پښتو وي نۀ د خلکو پېغورون ته راته سر په زنګون کېږده زه به کيسې د ستړي دا زړه می ژوند درته کوم