ماشوم شهیده رب ته وایه چې د حسن مثال نه لري جهان کې له ښايست نه پوره پيغلې پښتنې دي زلفی می ټینګی لاس کی نیسه د بد نصیبو یاری تل ده لاسه ځینه ته خانده خانده ستا مزې دي ما دې ازل برخې سپېرې راغلي دينه په تا مې غم کله پیرزو ده بی غمه یاره ښیرې خپل ځانته کومه