ستا دی مبارک شی که زه هوا وای، او څپه څپه وای تا پسې تلمه او بيا نه راتلمه لړمون مې تورو بنگو خوړين کړ هېره مې نه شوې د قران په آياتونه انديښنو دنګ غرونه اوبه کړل سلام دې ماته وي په پښو ولاړه يمه په مزدورۍ ذرې، ذرې وجوده ودې لیدل نه مازیګر ته، نه د یار سلام ته ورسېدو که توهین نهٔ وي نو ستا د زلفو غوندې تورې شپې مې په اوږو باندې پراتې دي