رومان صاحب څومره خوشالي وه، څومره ښکلې زندګي مې وه ستا د تورو زلفو زولانه زما په لاس کې وه رومان صاحب خود به مې اوس ژیړ بشر او څیرې ګریوان ژاړمه وخت وو چې د ښکلو آستانه زما په لاس کې وه رومان صاحب تا چې د هادي د زړه کعبه په کاڼو وویشته دا خو ستا د مینې آشیانه زما په لاس کې وه