سپیڅلی مدرسه هغه جهان چې یې په حسن او رخسار مړ دی هغه سړی ز ما د خولې په یکه زار مړ دی مغروره نه یم خو په زور و رته ځان نه یادوم زه مې د یار دپاره، ما دپاره یار مړ دی اوس مې زړه نه غو اړي چې چا ب اندې یقین وکړمه ستا نه مې پس په انسانا نو اعتبار مړ دی