د زغملو توان می نسته پیره هغه توری مـــی اوس ن لګـــی پیره اوس په شنو سترګو مئین یم نور خـو په مینه محبت باندې زه نه پوهېږم که ګرانښت جرم شي په تا به جهنم ته ځمه څنګه یې زه درنه واده کړم، مور ته دي وایه چې بنګړي درواچوینه هی سترګی می سری وینی ترڅاڅی ما ټوله شپه له غمه ستا ژړلی دینه یی نری نری ګل په شان اینجلی