كلمات لکه په ورځ کی رڼا ورک شی
لکه په ورځ کی رڼا ورک شی
د رواج له ښـــــاره
ډکې سترګې لاړو
او راپاتې مو شول
ژوبل ژوبل زړونه
ما دې ووهي که
بېرته درته راغلم
د دې ګردې
نړۍ واړه قسمونه.
انتها د بې وسۍ په ما تمامه
یار روان دی ورپسې
لارې ته ګورم
ته له بل سره په نوې لارې لاړې
زه لا هغسې زړې
لارې ته ګورم
ستا خبرې د پخوا
په څېر اوس نه دي
قصد دې ماسره په
څه دی پیدا شوی
لا د ژوند فلم کې ښه
کردار مړ کېږي
لا د فلم هلک نه دی پیدا شوی
رسوایي خو ستا
د زلفو شفقت دی
تار یې زما
په دی پیدا شوی
پله وایي چې څوک
واک له مانه واخل