غریب داستان یمه مات مې راوړ د یزید لۀ زمانې زړۀ بار د عِشق وړم پۀ ذرې ذرې ذرې زړۀ غریب داستان یمه د پښتو خاطر یې پرېښود د مزاج غم زۀ ولاړ یم خو روان دی درپسې زړۀ غریب داستان یمه هغه ځای سوزي چې اؤر ورباندې بل ؤي ترس د باد څۀ دی خوږيږي د ډېؤې زړۀ غریب داستان یمه د امېد لمن تړلې ده پۀ صبر زۀ به څۀ کؤم پۀ دا بې حوصلې زړۀ غریب داستان یمه