اندامونو کې مې سا راغله بې جانانه، بې ارمانه، بې ایمانه اخ! له مېني نه منکر سړۍ کافر دی د چـا چـې مـور او پـلار ژوندي وي شکر دې باسي دوه پیران په کور لرین ستا فرامایش وو ما پوره کړ تورې جامي په ګرمی چا اغوستي دېنه نوم يې نه اخلم هغه پسي خوږېږي. زړه مي پټ پټ په يو زړه پسي خوږېږي. اندامونو کې مې سا راغله دې طرف ته د چا کور دی ځکه ژاړم. زما سترګي لمر خاته پسي خوږېږي.