زموږ غمخوار چې مې ته لیدلې یې بس له هغې رنګ شو خراب مې چې دا ولې درپسې رنګ پريږده چې دغه سې رنځور زړګي مئين مړ شم پريږده چې ټوک ټوک دي په مينه کي خوږمن مړ شم واده د فدائي جانان دي مهر یې خپل تن دي په ورا کې د ملڪو بدرګه به یه وې څومره بې تا ژوندون مې باور وکه پر ژوند نه وو حساب مړۍ خو وم و فقط لمونځ د جنازې به نه وو