تا چی روڼ فکرسیاسی بصیرت واخیسته ـــــــــرې او فريادونه خو به وي چې قیص د محبت منـــــــــــــزل ته رسي رسوايـــــــــــــي او تهمتونه خو به وي د چا له قصده غاړه راکړه بیا چې زما مخکې تا نه یادوینه خمارو سترګو ته دې وایه چې مې د صبر کاروان نه ایساره وینه ځان مې پخپله ورته پړ کړ ما ویل پریږده چې جانان خوشحاله شینه خبر دې نۀ شته نا درکه زما نه ورکه یاره څه دېر شوي دینه په نصيبه به مي پرته وه چرته زما نازک زړګى چرته غمونه