حسن به تا باندی تمام ستا دې قسم وې بخته ویښ شه څوک تر قیامته پور ي نکوي خوبونه مینه می پټه درسره ده۔ پښتنی کله په ښکار ه مینه کوینه چې وړه وې ما لیدلې. اوس په پلو مخ پټو ې چې پیغله یمه د نـــاز خند ا به ولي نکړم یو مي ځواني ده بل می نشته مثالونه په لړزيدلي لاس د نښ ي ويشتل ګران وي ياره دا تا چي وويشتـم قسمت درسره زور کړى وو