ورته ویایوی بربود بو شي ابود بو نشي ورپسې کړي مې په تور څادر نفلونه تکل به کله د راتلو کړې زه دې د لارې څوکيداره ناسته يم اسویلي پریږده خدای به خیر کړي نصیب لیکلي چارې خدای سرته کوینه د لالي ږيره په مخ راغله لکه د لمر سترګه په ورېځو پټه شينه زړۀ مې اخلې او کۀ نه خوښه دې خپله بس یوه خوږه خبره یې قېمت دی ورته ویایوی د جانان نامه به نه اخلي پابندي ده نور کۀ هر څۀ وایي زیار ته اجازت دی