دهجران دردونه خدای خو دې راوله جانانه د انتظاره لیونی درپسې سومه ای ده پشتو سپیره رواجه* *جانانی یو وی دوی بل ته ورکوینه یار د صفت محتاجه نه دے په ګلابونو عطر چا شیندلي دینه زړګى دې ډک له مينــې نه دى مٸين خو ټولې شپــې شوګيرې تېراوينه. ی ده پشتو رواجه ورک شی* *نازګی انجونی په بدی کی ورکوینه ارمان دټول عمربه می پوره سی کمی دیارشنډی نصیب سوی نیمه شپه کی